Dach¶

Krok 3 dodaje dach do budynku. Kształt wybierasz w panelu głównym; nachylenie, okap i opcje ustawiasz w panelu parametrów po prawej.

Po wybraniu Dach płaski okap ma początkowo 0,50 m. Ustaw okap na 0, aby automatycznie przejść do attyki. Dotyczy to dachu głównego, niezależnych dachów przybudówek i dachów pomocniczych na cofnięciach kondygnacji. Ponowne wybranie Dach płaski przywraca okap 0,50 m; wczytanie projektu zachowuje zapisane wymiary.

Edytor elewacji w Rzucie, wykończenie Dachu, detale okien w Dodatkach i okiennice w Otworach opisano tutaj: Elewacje i detale okien.

Dachy kolebkowe budynku głównego i niezależnych przybudówek nie dopuszczają dodatkowego gzymsu okapowego. Zmiana na dach kolebkowy wyłącza wybrany gzyms, zachowując budynek i pozostałe ustawienia elewacji. Ta sama reguła obowiązuje w interfejsie AI bez pytania o potwierdzenie. Przybudówki pod dachem głównym stosują jego regułę; niezależne dachy o innych kształtach zachowują dozwolony wybór gzymsu.

Strzałka łuku dachu kolebkowego¶

Po wyraźnym wybraniu Dachu kolebkowego regulator wymiaru zaczyna od 50% rzeczywistej szerokości podstawy dachu, czyli półokręgu. Strzałkę łuku można zmniejszyć do 12,5% włącznie. Ikona wymiaru pokazuje pionową odległość w środku łuku od poziomej linii między okapami do wierzchołka. Okapy pozostają nieruchome, a wierzchołek obniża się. Przy szerokości 10 m wartości 30/40/50% dają 3/4/5 m. Zapisany procent pozostaje bez zmian przy wczytywaniu, zmianie szerokości i ponownym obliczaniu. Nie ma osobnego wyboru wariantu ani promienia. Niezależny dach kolebkowy dobudówki ma taki sam regulator dla własnej szerokości; dobudówki pod dachem głównym korzystają z jego łuku. Wysunięcie wynosi stale 0,10 m. Dach, połączenie ściany i okna szczytowe sięgające dachu korzystają z tego samego okręgu. Oddzielna lukarna kolebkowa zachowuje własne ustawienie.

Wybór kształtu dachu¶

Kształt	Opis
Dach płaski	Pozioma płyta dachowa. Domyślnie wybrany.
Dach kopertowy	Nachylony ze wszystkich stron. Pojedyncze krawędzie możesz zamienić w szczyt — zobacz Krawędzie szczytowe w dachu kopertowym.
Dach pulpitowy	Pojedyncza nachylona połać.
Dach dwuspadowy	Dwie nachylone połacie, kalenica pośrodku, pionowe szczyty.
Bez dachu	Budynek kończy się płasko na wysokości okapu — bez połaci dachowej, bez szczytu.

Dach pulpitowy przy rzucie w kształcie T

Przy rzucie w kształcie T dach pulpitowy jest niedostępny.

Nachylenie¶

Dach dwuspadowy: od −30° do −5° lub od +5° do +75°. Wysokość może ograniczyć zakres. Ujemne kąty obniżają środek między stałymi okapami; odpływ znajduje się wewnątrz.

Dach kopertowy: +5–+75°. Dach pulpitowy: +1–+60°. Obie połacie asymetrycznego dachu dwuspadowego pozostają dodatnie (+5–+75°).

Nachylenie i wysokość wzajemnie się ograniczają

Punkt obrotu nachylenia dachu leży przy wewnętrznej krawędzi ściany zewnętrznej. Przy krawędzi zewnętrznej spód dachu leży dlatego niżej o 0,40 m · tan(nachylenie) — przy zbyt małej wysokości dach ciąłby poniżej podłogi. Aplikacja w ogóle na to nie pozwala i automatycznie ogranicza oba kierunki: maksimum nachylenia podąża za dostępną wysokością, a minimum wysokości za ustawionym nachyleniem.

Dostępna wysokość	Nachylenie do
0,3 m	36°
0,4 m	45°
0,5 m	51°
0,7 m	60°
1,0 m	68°
1,5 m	75° (koniec suwaka)

Decyduje przy dachu głównym wysokość pomieszczenia najwyższej kondygnacji, przy dachu dobudówki jej wysokość okapu, a przy dachu pobocznym wysokość kondygnacji (wysokość pomieszczenia plus grubość stropu). Dach płaski i „Bez dachu" stanowią wyjątek.

Asymetryczny dach dwuspadowy¶

Tylko przy rzucie prostokątnym + dachu dwuspadowym i Dowolny kierunek kalenicy = wyłączony: przełącznik „Asymetryczny dach dwuspadowy" w panelu parametrów daje ci dwa osobne nachylenia — po jednym na każdą połać. Kalenica przesuwa się wtedy ze środka ku bardziej stromej połaci. Oba nachylenia muszą się różnić.

Wysięg dachu¶

Wysięg wynosi od 0 do 2,5 m. Dwa tryby:

Jedna wartość dla wszystkich krawędzi — przełącznik „zmienne okapy dachu" wyłączony (domyślnie).
Na krawędź — przełącznik „zmienne okapy dachu" włączony: każdej krawędzi zewnętrznej lub grupie krawędzi nadajesz własny wysięg. Przy każdym wierszu widoczny jest mały rzut, na którym dana krawędź jest podświetlona na żółto. W narożnikach wewnętrznych (koszach) zbiegające się krawędzie automatycznie współdzielą jedną wartość.

Powierzchnia oparcia przy wysięgu 0

Gdy wysięg wynosi 0, okap nie kończy się już w nachyleniu połaci, lecz otrzymuje poziomą powierzchnię o szerokości 10 cm, licowaną z zewnętrzną krawędzią ściany — nie wystaje więc poza nią. Służy jako dodatkowe oparcie: wcześniej dach opierał się tu tylko na jednej krawędzi. Dotyczy to wszystkich kształtów dachu i wyłącznie wysięgu 0; gdy ustawisz wysięg, okap pozostaje jak dotąd.

Krawędzie szczytowe w dachu kopertowym¶

Dach kopertowy jest nachylony ze wszystkich stron. Pojedyncze krawędzie możesz z tego wyłączyć: pod kształtem dachu pojawia się przełącznik „Krawędź 1", „Krawędź 2", … dla każdej wybieralnej krawędzi.

Przy tej krawędzi połać naczółkowa zanika — powstaje szczyt, a dach staje się po tej stronie dwuspadowy. Wybrać można tylko krawędzie z trójkątną połacią.

W prostokącie są to dwa krótsze boki; dłuższe boki mają połać trapezową i dlatego nie są oferowane. Które krawędzie są wybieralne, wylicza serwer z twojego obrysu — lista zmienia się, gdy tylko zmienisz rzut.

Dach staje się większy, nie mniejszy

Zamiast naczółkowego trójkąta obie sąsiednie połacie biegną aż do ściany szczytowej. W zmierzonym przykładzie (prostokąt 10 × 8 m, nachylenie 25°) objętość powłoki dachu rośnie z 32,68 m³ do 33,60 m³.

Przy L, T i U cały dach jest budowany od nowa

Krawędzie szczytowe istnieją przy wszystkich kształtach rzutu, a także przy dobudówkach i dachach pobocznych. Przy L, T i U warto wiedzieć, co robi tam przełącznik: bez wybranej krawędzi dach kopertowy składa się z dwóch lub trzech prostokątnych skrzydeł, które się wzajemnie przenikają. Gdy zamienisz jedną krawędź w szczyt, dach zostaje zbudowany od nowa jako jeden dach nad całym obrysem — i zmieniają się także połacie odległe od wybranej krawędzi. Zmierzone: przy L bez zmian zostają tylko 2 z 6 połaci, przy T 1 z 7, przy U 3 z 8. Wysokość kalenicy pozostaje ta sama; linia kalenicy może biec dalej niż wcześniej. Po odznaczeniu krawędzi pierwotny dach wraca niezmieniony.

Wybór należy do tego obrysu i do tego kształtu dachu

Gdy zmienisz kształt rzutu albo kształt dachu, wybór krawędzi znika i wybierasz od nowa. Tak ma być: krawędź 1 w rzucie L oznacza inną krawędź niż krawędź 1 w prostokącie — stary numer wskazywałby po zmianie bok, którego nikt nie wybrał.

Dachy poboczne (tylko przy dowolnym rzucie)¶

Jeśli twój budynek ma pozostałą powierzchnię, której nie pokrywa dach główny — na przykład wykusz albo niższą dobudówkę — za pomocą przycisków „Dach 1", „Dach 2", … wybierasz dla każdej powierzchni jedną z dwóch możliwości: strop pozostaje widoczny albo powierzchnia otrzymuje własny dach (kształt, nachylenie i wysięg oddzielnie od dachu głównego). Aby utworzyć taras dachowy, wybierz bezpośrednio ikonę „Dach użytkowy“ w sekcji Powierzchnia dachu własnego dachu.

Wartość	Zakres
Kształt	Płaski, Dwuspadowy, Kopertowy, Pulpitowy
Nachylenie	Dwuspadowy −30…−5° lub +5…+75°; kopertowy 0…75°; pulpitowy 0…60°
Wysięg	0 do 2,50 m
Liczba	najwyżej 50 na budynek

Okap dachu pobocznego spoczywa na górnej krawędzi stropu jego powierzchni. Okna dachowe i lukarny można umieszczać także na dachach pobocznych.

Dach użytkowy — taras dachowy¶

Dla użytkowego dachu głównego wybór balustrady jest zawsze widoczny. W tym miejscu nie są dostępne wysięg dachu ani gzyms okapowy.

Opisana powyżej wysokość dotyczy nieużytkowych dachów pobocznych. Powierzchnia użytkowa powstaje jako strop bezpośrednio na górnej krawędzi ścian, ze zwykłą grubością stropu i dopasowanymi profilami połączenia ściany ze stropem. Na pozostałej powierzchni pozostaje częścią istniejącego stropu; nie powstaje nad nią dodatkowa płyta dachowa. Ta sama zasada dotyczy użytkowych dachów budynku głównego i dobudówek.

W Powierzchnia dachu kafelek Dach użytkowy poprzedza Dach płaski dla dachu głównego, pozostałych powierzchni i przybudówek. Powstaje płyta stropowa bez okapu; możliwe są schody w górę. Bez balustrady, Pełna, Tralki i Blanki mają kwadratowe ikony z podpisami pod spodem. Bez balustrady tworzy ciągłą attykę jak na dachu płaskim bez okapu i wyłącza różne typy na poszczególnych krawędziach. Przy wyższych przylegających ścianach krawędź pozostaje wolna. Attyka biegnie tylko wzdłuż wolnych krawędzi. Własna płyta i attyka przybudówki pozostają dostępne, nawet gdy wybór dachu głównego jest jeszcze niekompletny.

Gdy wybrano balustradę:

Powierzchnia użytkowa otrzymuje balustradę na wszystkich wolnych krawędziach zewnętrznych — do wyboru pełną, z tralkami jak przy balkonach i tarasach, albo z blankami, które są tylko tutaj. Przy bardzo małych skalach zęby same stają się mniej liczne i szersze, aby pozostały możliwe do wydrukowania. Balustrada jest scalona ze stropem pod nią w jedną część do druku. Balustrady pełne i ze szczeblami kończą się 5 cm przed przednią płaszczyzną wyższej przylegającej ściany. Odległość mierzy się prostopadle do ściany; powierzchnia czołowa jest do niej równoległa. Odległość ta nie zależy od skali wydruku. Strop zachowuje styk ze ścianą, a istniejący pas międzykondygnacyjny pozostaje. Attyka i blanki zachowują własne profile połączeń i dotychczasowy luz druku 0,3 mm (bez szczeliny w modelu monolitycznym). Wysunięte końce i zęby blanków również zachowują ten luz druku względem rzeczywistej wyższej ściany, gdy biegnie ona poza lokalnym obrysem dachu. Swobodny wysięg pozostaje zachowany.

Wysuwa się tylko balustrada z blankami: stoi 0,40 m przed licem ściany i spoczywa na ciągłym skosie 45°. Zwieńczenia zębów i progi prześwitów opadają 30° na zewnątrz. Wysokości mierzy się po stronie wewnętrznej: 0,90 m do progu prześwitu, 2,10 m do górnej krawędzi zęba. Tam, gdzie balustrada styka się ze ścianą biegnącą w górę, wysunięcie zawraca na ukos.

Blanki tylko na wybranych krawędziach¶

Ząbkowane zwieńczenie znane z zamków nie musi biec dookoła. Pod wyborem balustrady znajduje się przełącznik „Wybierz rodzaj balustrady dla każdej krawędzi". Po włączeniu pojawia się obrys powierzchni użytkowej i klikasz krawędzie, które mają nieść blanki — stają się żółte. Wszystkie pozostałe otrzymują pełną attykę. Drugie kliknięcie cofa wybór krawędzi. Po prawej stronie obrysu widać, ile krawędzi ma blanki, a ile nie.

W narożniku między krawędzią z blankami a krawędzią z attyką blanka obiega narożnik i kończy się w licu własnej krawędzi wewnętrznej — przy kącie prostym 0,25 m dalej. Dzięki temu narożnik kształtuje się w całości, zamiast urywać się na krawędzi. Przy narożnikach ukośnych odcinek ten sam się wydłuża.

Dowolny kierunek kalenicy — kalenicę i okap ustalasz sam¶

Przy dachu dwuspadowym i dachu pulpitowym nad standardowym rzutem (prostokąt, L, T, U) w panelu parametrów jest przełącznik „Dowolny kierunek kalenicy".

Dowolny kierunek kalenicy = wyłączony (domyślnie): położenie kalenicy i okapu ustala się automatycznie — przy dachu dwuspadowym kalenica biegnie równolegle do dłuższego boku budynku, przy dachu pulpitowym połać opada ku domyślnej stronie okapu. Nie musisz nic więcej wybierać.
Dowolny kierunek kalenicy = włączony: położenie ustalasz sam. Pojawia się okno obrysu, w którym klikasz właściwe krawędzie:
- Dach dwuspadowy: wybierz dwie przeciwległe równoległe krawędzie — między nimi leży kalenica. Każda kolejna wybrana równoległa krawędź przycina połać dachu (rynna), ale nie przesuwa kalenicy.
- Dach pulpitowy: wybierz krawędź okapu (niską stronę dachu). Każda kolejna równoległa krawędź przycina połać dachu (rynna lub kalenica).
Tam, gdzie nie wybierzesz żadnej krawędzi, dach sięga aż do obrysu. Jeśli przy zwykłym prostokącie wybierzesz dwa nieprzeciwległe kierunki krawędzi, przecinają się one automatycznie w dach w kształcie T.

Tylko przy standardowym rzucie

Przy dowolnym rzucie krawędzie odniesienia kalenicy wybierasz zawsze w oknie obrysu — tam nie ma przełącznika standardowej kalenicy. Przy rzucie w kształcie T dach pulpitowy jest niedostępny.

Spójna powierzchnia dachu głównego¶

Przy dowolnym rzucie wybrana powierzchnia dachu głównego oraz wszystkie przypisane do niego przybudówki muszą tworzyć jeden spójny obrys. Samo zetknięcie w narożniku nie wystarcza.

Jeśli powierzchnie są początkowo rozdzielone, wybór powierzchni dachu pokazuje komunikat i nadal udostępnia istniejące pozostałe powierzchnie. Wybierz przylegającą pozostałą powierzchnię, jeśli ma utworzyć zamierzone połączenie. Zatwierdzić można tylko spójny wybór. Przypisane przybudówki są w całości objęte dachem głównym; łącząca je pozostała powierzchnia jest dodawana przez jej rzeczywiste wybranie.

Krawędzie odniesienia kalenicy przy dowolnym rzucie¶

Przy dowolnym rzucie — i tak samo przy każdym dachu pobocznym na pozostałej powierzchni — krawędzie odniesienia kalenicy wybierasz w oknie obrysu. Z twojego wyboru powstają grupy, a każda grupa jest osobną częścią dachu. Grupy otrzymują w oknie różne kolory, żeby było widać, co należy do siebie.

Pierwsze dwie krawędzie tworzą grupę główną — między nimi leży główna kalenica.
Każda kolejna krawędź równoległa do nich ustawia rynnę. Ogranicza ona, jak daleko dach główny jest w tym miejscu ściągnięty w dół, ale nie przesuwa kalenicy. Tam, gdzie nie ustawisz rynny, połać dachu biegnie aż do najniższego okapu — tak powstaje zadaszona przestrzeń zewnętrzna.
Krawędzie o innym kierunku tworzą szczyt poprzeczny. Szczyt poprzeczny ma dokładnie dwie proste odniesienia; jeśli wybierzesz w jego kierunku trzecią krawędź, zaczyna się tym samym nowy szczyt poprzeczny. Rynny występują więc tylko w grupie głównej.
Zamiast drugiej krawędzi możesz kliknąć narożnik. Przez niego biegnie wtedy przerywana, wyobrażona prosta odniesienia równoległa do pierwszej krawędzi — przydatne, gdy naprzeciw szczytu poprzecznego nie ma w ogóle pasującej krawędzi. Każdy szczyt poprzeczny może mieć własny narożnik.

Szczyt poprzeczny nie może przewyższać głównej kalenicy

Wszystkie części dachu mają to samo nachylenie — dlatego o wysokości kalenicy decyduje wyłącznie odstęp obu prostych odniesienia. Jeśli szczyt poprzeczny rozpina się szerzej niż dach główny, jego kalenica leżałaby wyżej; aplikacja to odrzuca i podaje ci obie rozpiętości.

Niekompletne odniesienia kalenicy

Niekompletna grupa odniesień kalenicy, na przykład pojedyncza linia bez drugiej prostej odniesienia, blokuje obliczanie danego dachu głównego. Dach główny można obliczyć dopiero po uzupełnieniu wszystkich wymaganych grup. Wskazówka pod oknem obrysu wskazuje brakujący wybór, a kropka przy zakładce Dach 1 … Dach n pokazuje, który dach jeszcze czeka. Szczyty poprzeczne w licu ściany również wymagają dachu głównego, który można obliczyć. Gotowe, niezależnie zdefiniowane dachy poboczne i dachy dobudówek pozostają dostępne.

Co widzisz w oknie

Linie kalenicy, naroża, kosza i krawędzi szczytowej są rysowane na żywo jako cienkie białe linie — ciągła jest kalenica, przerywane naroże, kosz i krawędź szczytowa. Pochodzą one z naprawdę zbudowanego dachu, a nie ze szkicu. Odcinki zaznaczone na czerwono leżą przy ścianie zewnętrznej biegnącej w górę: tam okap nie może odprowadzać wody, dlatego okap jest w tym miejscu przerwany, a nad odcinkiem ściany powstaje szczyt poprzeczny.

Okap i kalenica

Terminy fachowe dotyczące dachu — okap, kalenicę, krawędź szczytową, ściankę kolankową — znajdziesz w Słowniczku.

Szczyt poprzeczny w licu ściany¶

Szczyty poprzeczne są dostępne na odpowiednich dachach dwuspadowych, jednospadowych i czterospadowych. Na dachu jednospadowym szczyt ma własny dach dwuspadowy o tym samym stałym nachyleniu. Na mansardzie ma również załamanie 75° u dołu i 30° u góry. Opcji nie ma na dachach płaskich, szedowych ani kolebkowych. Front pozostaje w licu ściany, a kalenica mieści się w dopuszczalnej wysokości dachu.

Umieść szczyt na niebieskiej krawędzi okapu w rzucie. Dostępne jest przyciąganie do środka okapu i bieżące wymiarowanie wolnych odstępów do zewnętrznych krawędzi ścian. + dodaje kolejne szczyty. Szerokość wynika z wysokości i nachylenia. Kliknij wymiar szerokości, aby ją wpisać.

Krawędzie dachu nie mogą wyjść poza ściany prostopadłe. Zachowaj 0,25 m wolnego odstępu w rzucie do innych szczytów, załamań okapu, lukarn i okien dachowych. Nie ma bocznego wysięgu okapu; przednia krawędź kończy się dokładnie w linii głównego okapu, bez osobnego regulatora.

Obrys widać również w dodatkach i otworach. W podwyższonej ścianie można umieszczać zwykłe okna elewacyjne; ich wysokość ogranicza rzeczywisty dach. Eksport stosuje zwykły podział połaci, połączeń i stołów drukowania dla wybranego trybu budowy.

Na rzucie dachu w Otwory → Dach, obok okien dachowych, wybierz ikonę okna szczytu poprzecznego i umieść je na jego froncie. Zwykłe regulatory okna ustawiają wysokość parapetu, wysokość i szerokość. Widoczne są także wysokie okna zaczynające się niżej i sięgające do szczytu. Każde pozostaje jednym ciągłym otworem w ścianie.

Wysokość załamania mansardy ustawiasz obok ikony przekroju z pionowym wymiarem, w tym samym wierszu co suwak. Perspektywiczna ikona Szczyt poprzeczny włącza edycję i pokazuje jej regulatory.

Ułożenie kopertowego dachu mansardowego do druku¶

W kopertowym dachu mansardowym dolny zamknięty pierścień spoczywa na stole drukarki stroną połączenia z górną częścią dachu skierowaną w dół. Jego pierwotna górna krawędź jest skracana pionowo o 96 mm w wymiarach budynku. Ta wartość pozostaje stała w wymiarach budynku i jest przeliczana proporcjonalnie dla każdej skali druku. Ustalona orientacja na stole jest zachowywana podczas teksturowania i eksportu STL/3MF. Dolny pierścień i górny dach są osobnymi częściami do druku.

Attyka na dachu płaskim dostępnym do chodzenia¶

Attyka jest dostępna na użytkowych dachach głównych, pozostałych powierzchniach i własnych dachach przybudówek. Jest połączona ze stropem zwykłym połączeniem ściany i stropu. Ścianka ma 30 cm grubości i wystaje 20 cm ponad dach; nakrywa dodaje 5 cm wysokości, wystaje po 5 cm z obu stron i od spodu wraca do ściany pod kątem 45°. Faktura ściany sięga spodu nakrywy.

Tynkowana podpora dachu i ścianka attyki mają na całej powierzchni wybrany kolor ściany zewnętrznej, z uwzględnieniem ustawień kondygnacji i dobudówek. Obróbka attyki pozostaje osobnym elementem materiałowym o własnym kolorze. W BM wewnętrzna pozioma powierzchnia dachu stanowi osobną warstwę materiałową o grubości wydruku 0,6 mm w każdej skali BM, w wybranym kolorze stropu. Te elementy materiałowe należą do tego samego drukowanego obiektu dachu; istniejące otwory pozostają otwarte. W MM dach pozostaje połączony. HM zachowuje dotychczasowy jednokolorowy eksport dachu.

Dach pilasty¶

MM: cały dach szedowy jest jedną połączoną częścią do druku, bez szyb. Przekroje w kształcie litery L są scalone na złączach. BM i HM zachowują osobne moduły L łączone na wcisk. Wybór przeszklenia nadal dotyczy pozostałych okien i drzwi. Podczas drukowania dach spoczywa na swoim bocznym, zębatym przekroju.

BM/HM: Dolny zewnętrzny koniec ostatniego krótkiego ramienia ramy jest w tej pozycji drukowania sfazowany pod kątem 45° do poziomu stołu drukarki. Nośne ściany boczne mają ten sam zarys końca, z luzem w wydruku 0,15 mm prostopadle do powierzchni dopasowania; okap pozostaje równy 0,10 m. Jeśli moduł końcowy przy wybranej skali jest zbyt krótki, aby słupek pozostał połączony z ramą, obliczenie zgłasza konflikt geometryczny i nie eksportuje oddzielnego słupka.

BM/HM: Dach pilasty wykorzystuje wyłącznie strukturę swojego profilu i nie otrzymuje dodatkowej tekstury powierzchni, również na ramie przeszklenia. Słupki dzielące szyby są zespolone z ramą i modułem dachu. Przy eksporcie z szybami każdy moduł w kształcie L ma oddzielną ciągłą szybę. Wgłębienie znajduje się blisko wewnętrznej strony ramy, a szybę wkłada się od wewnątrz. Na stole drukarki zewnętrzna strona ramy leży płasko, a pełna połać dachu stoi pionowo. Wgłębienie jest więc dostępne od góry. Dotyczy to dachów głównych oraz niezależnych dachów przybudówek.

BM/HM: Krawędź szyby wykorzystuje profil osadzenia istniejącej ramy okiennej. Zachodzi za brzeg rowka; sam rowek jest powiększony o 0,15 mm w skali wydruku, prostopadle do powierzchni pasowania. Ciągłą szybę wciska się od wewnątrz. Wypusty pozostają zespolone ze ścianami nośnymi i pasują do rowków dachu również na łączeniach modułów w kształcie L.

BM/HM: Na wolnym końcu dachu, znajdującym się u góry w położeniu do druku, wypusty ścian i odpowiadające im rowki są skrócone wzdłuż połaci o 15 cm w wymiarach budynku. Wysokość dachu i grubość części pozostają bez zmian.

BM/HM: Jeżeli eksportowane są również oddzielne okna, szyby dachu pilastego są niezależnymi częściami szklanymi we wspólnym pliku wydruku okien. Bez oddzielnych okien otrzymują własny plik wydruku szyb.

BM/HM: Połączenie sąsiednich modułów L odpowiada podniesionemu profilowi czopa z pliku wzorcowego. Czop i powierzchnia końcowa krótszego ramienia stanowią całość. Na szerokości dachu czop dzieli się na równe odcinki; przerwy o stałej szerokości pozostawiają mostki podpierające w drugiej części. Gniazda są powiększone o 0,15 mm w skali wydruku na wszystkich powierzchniach pasowania, również na obu końcach.

Blanki automatycznie przejmują teksturę elewacji swojej kondygnacji lub przybudówki, także w eksporcie do druku. Pozostałe balustrady zachowują własną powierzchnię.